Eind vorige week presenteerde Anthropic zijn krachtigste model tot nu toe. Een systeem dat zelfstandig kwetsbaarheden vindt in software. De onbekende lekken, de zero-days. In browsers, besturingssystemen en tools die we allemaal gebruiken.
Nog voor de lancering had het model er duizenden gevonden, en toen besloot Anthropic: dit geven we niet vrij.
“Wij kunnen rustig slapen, toch?”
Jasper besprak het met Joris Cornielje in de wandelgangen. Iemand die er verstand van heeft en nuchter naar AI kijkt. Jasper zei: “Wij kunnen rustig slapen, toch?” Joris zei:
“Ik vind dit wel een spannende, hoor.”
Volgens Joris zitten we nu misschien nog maar op vijf procent van wat AI ooit kan, ergens aan het begin van een exponentiële curve. En toch komt er al een model uit dat beveiligingsproblemen ziet waar complete securityteams aan voorbijgaan. Een model dat de makers vervolgens zelf maar niet vrijgeven, omdat ze niet weten wat er dan gebeurt.
Kaders in de maak, de trein dendert door
Twee dagen eerder stond in de krant dat de EU de strengste onderdelen van de AI-wet uitstelt naar 2027 of 2028. De kaders zijn in de maak, maar de innovatietrein dendert ondertussen gewoon door. Bedrijven investeren miljarden en de veranderingen vliegen ons om de oren.
Dan is de vraag: waar bewegen we eigenlijk naartoe? Die ‘spannende’ van Joris is op zijn plek. Dit voelt als een betekenisvol moment.